Het achterste kleine huisje, dat aan de grote boerderij vastzit, noemen we Ditte’s huisje of (op zijn frans) Ditte’s gîte. Waarom? Nou hierom:
Een buurvrouw uit Zwolle, zou komen logeren. Gezellig! Maar waar moesten we haar laten?
Plan A was om haar te installeren in het kleine huisje dat aan de rechter kant tegen het grote gebouw was aangebouwd: de gîte.
Wijzelf sliepen in de kamer in de linkerkant van het grote gebouw. Daar is geen badkamer of wc, maar wij konden dan gebruik maken van de badkamer in het kleine huisje.
Ditte, Bonnes moeder, besloot de gîte klaar te maken voor de logé. Ze schrobde en poetste tot de gîte blonk en het gele vaatdoekjes meer gaten had dan doekje. Janneke heeft het doekje ingelijst en het gebouwtje heet voortaan Dittes gîte.
Was de buurvrouw blij met de schone gîte? Zeker! Maar niet alléén de buurvrouw:
Want hoe moest het als we wilden klussen aan de badkamer van het kleine huisje? Dan is de enig beschikbare badkamer die in Dittes gîte en moet die beschikbaar blijven voor iedereen.
Dus… plan B: de buurvrouw sliep in onze kamer, wij verhuisden naar de kamer met de grote schouw helemaal rechts in het gebouw, de badkamer en wc in het kleine huisje konden op de schop en iedereen kon genieten van de blinkend schone gîte ❤️